"Jij bent toch hersteld?"

Ik krijg die vraag regelmatig. Omdat ik functioneer, werk en mensen dat zien en denken: oké, dus het is goed gekomen.

Maar wat betekent dat eigenlijk, hersteld zijn? Dat alles opgelost is? Dat niets meer zwaar is?

We blijven herstel zien als een eindpunt. Je bent ziek, je werkt eraan, klaar. En op het moment dat iemand weer worstelt, wordt dat meteen gekoppeld aan hun geschiedenis. Aan hun kwetsbaarheid. Terwijl worstelen gewoon onderdeel is van leven.

Dat dubbele stigma maakt dat je nooit gewoon mens mag zijn.

Vandaag staat mijn blog online op PsychoseNet.

Lees het hier